Rozalie Hirs

Tag archief: Donemus Publishing

2017/06/28

article 4 [map butterfly] (2004) – Finse première

Op 28 juni 2017 opent Avanti! Ensemble het Avanti! Summer Sounds Festival in de pittoreske kerk van Pernaja, gelegen op een uur rijden van Helsinki. Het concert, samengesteld door Lotta Wennäkoski, die dit jaar composer-in-residence van het festival is, bestaat uit werken van Xenakis, Trbojevic, Ravel en Hirs.

Programma
Iannis Xenakis – Ikhoor voor strijktrio
Jovanka Trbojevic – Oro voor strijkkwartet
Rozalie Hirs – article 4 [map butterfly] voor viool solo Finse première
Maurice Ravel – Sonata voor viool en cello


2017/05/17

article 7 [ways to climb a mountain] (2012) – Oostenrijkse première

Op 17 mei 2017 speelt Fie Schouten plays de Oostenrijkse première van article 7 [ways to climb a mountain] (2012) tijdens haar residentie aan de Universität für Musik und Darstellende Kunst Wien. Hirs heeft het stuk in 2012 in opdracht van Schouten gecomponeerd. Met financiële ondersteuning van een Stipendium Compositie 2012-13 van het Fonds Podiumkunsten. Schouten voerde het stuk voor het eerst uit op 12 November 2012 tijdens de Kunstroute van November Music te Den Bosch.


2017/04/25

article 8 [infinity] (2014) – Poolse première

Op dinsdag 25 april 2017 verzorgt het Ensemble 306 met Marieke Franssen (fluit), en Stephan Heber (cello) een concert, waarin premières centraal staan. Het concert is onderdeel van het 29e International Composers’ Festival, Krakow, Polen.

Marieke Franssen speelt onder meer de Poolse première van de muziekcompositie article 8 [infinity] (2014) door Rozalie Hirs. De foto toont Marieke Franssen op basfluit tijdens een repetitie van article 8 [infinity].

Programma

Daan Manneke – Surge/Stephan hebe dich…! voor solo cello (2005) *
Kaija Saariaho – Mirrors voor fluit en cello (1997)
Lasse Thoresen – With an open hand or a clenched fist? voor solo fluit (1976) *
Jukka Tiensuu – bLeuelein voor solo cello (2010) *
Kaija Saariaho – NoaNoa voor fluit en electronica (1992)
Anna Thorvaldsdottir – Transitions voor solo cello (2014) *
Rozalie Hirs – article 8 [infinity] voor fluit en elektronische klanken (2014) *
José María Sánchez-Verdú – Deploratio II voor fluit en cello (2001) *

* Poolse premières


2016/08/14

article 6 [six waves] – Zweedse première

Op 14 augustus 2016 speelt de Zweedse gitarist Jacob Kellerman de muziekcompositie article 6 [six waves] voor gitaar en elektronische klanken (2013) van Rozalie Hirs tijdens een dubbelrecital in de Hammarby Sjöstads Kapell, Stockholm, Zweden. Het concert begint om 18:00 uur.


2016/02/12

article 7 [seven ways to climb a mountain] – Noord-Amerikaanse première

Op 12 februari 2016 om 19:30 CST spelen Fie Schouten (basklarinet), Wiek Hijmans (elektrische gitaar), en Shanna Gutierrez (fluiten) hun artists-in-residence concert in de concertzaal van het Columbia College, Chicago, Verenigde Staten. Schouten presenteert onder meer de Noord-Amerikaanse première van article 7 [seven ways to climb a mountain] voor basklarinet en elektronische klanken (2012) door Rozalie Hirs, geschreven op verzoek van Schouten met financiële ondersteuning van het Fonds Podiumkunsten.


2016/02/11

article 8 [infinity] – V.S. premières
Infinity Stairs

160211-SonicHedgehog-RozalieHirs-InfinityStairs-article8

Op 11 februari 2016 om 20:30 uur in Constellation te Chicago, Verenigde Staten, speelt Sonic Hedgehog het programma Unexpected Consequences met werken van Dufay, Wiek Hijmans, Erin Gee, Frederick Gifford, Jorrit Dijkstra, en Rozalie Hirs.
Sonic Hedgehog is een trio bestaande uit Shanna Gutierrez (fluiten), Fie Schouten (basklarinet) en Wiek Hijmans (elektrische gitaar). Gastmuzikant tijdens dit concert is de componist/stemkunstenaar Erin Gee.

Guillaume Dufay – Chansons voor trio (transcribed for/by Sonic Hedgehog)
Wiek Hijmans – Songish (2015) voor altfluit
Wiek Hijmans- To be honest (2015) voor trio
Rozalie Hirs – article 8 [infinity] (2014) voor fluit en elektronische klanken
*
Fredrick Gifford – Adage of Spontaneity (2014) voor trio
Jorrit Dijkstra – Veeg (2004) voor fluit en basklarinet
Rozalie Hirs – Infinity Stairs (2014) voor trio en elektronische klanken
Erin Gee – Mouthpiece XXV (2015) voor stem en trio


2016/02/02

article 8 [infinity] – wereldpremière van versie voor basfluit

Op 2 februari 2016 om 20:30 uur in De Link, Tilburg spelen de fluitisten Ilona Kolthof en Marieke Franssen recitals op respectievelijk de piccolo en de bass flute. Na de pauze speelt Franssen Petit Aleph door Philippe Monoury, alsmede de wereldpremières van Invisible (2016) door Rodrigo Faina en article 8 [infinity] (2016) door Rozalie Hirs.

Recital door Ilonka Kolthof (piccolo) en Anne Veinberg (piano)
Bart Spaan – Halo
Willem Boogman – Genieting VI
Vanessa Lann Beyon – ‘is’ and ‘is not’
Ned McGowan – Rickshaw Zip voor piccolo en piano (2016) wereldpremière

*

Solo recital door Marieke Franssen (basfluit)
Philippe Manoury – Petit Aleph
Rodrigo Faina – Invisible voor basfluit en electronica (2016) wereldpremière
Rozalie Hirs – article 8 [infinity] voor basfluit en elektronische klanken (2016) wereldpremière


2016/01/31

article 8 [infinity] [uitnodiging]

Marieke Franssen rehearsal of 'article 8 [infinity] by Rozalie Hirs, 30 January 2016

Je bent van harte uitgenodigd voor de wereldpremière van article 8 [infinity] (2014, 2016 versie voor basfluit en elektronische klanken) uitgevoerd door Marieke Franssen tijdens haar dubbelrecital met Ilonka Kolthof aanstaande dinsdag 2 februari 2016 om 20:30 uur in De Link, Tilburg. Wees welkom!

Recital door Ilonka Kolthof (piccolo) en Anne Veinberg (piano)
Bart Spaan – Halo
Willem Boogman – Genieting VI
Vanessa Lann Beyon – ‘is’ and ‘is not’
Ned McGowan – Rickshaw Zip (2016) voor piccolo en piano wereldpremière

*

Solo recital door Marieke Franssen (basfluit)
Philippe Manoury – Petit Aleph
Rodrigo Faina – Invisible voor basfluit en electronica (2016) wereldpremière
Rozalie Hirs – article 8 [infinity] voor basfluit en elektronische klanken (2016) wereldpremière

De foto toont Marieke tijdens onze repetitie van article 8 [infinity] gisteren.


2015/08/22

article 7 [seven ways to climb a mountain] (2012) op SoundCloud

Fie Schouten: article7 [sevn ways to climb a mountain] (2012) by Rozalie Hirs

Het relatief recente article 7 [seven ways to climb a mountain] (2012) voor basklarinet en elektronische klanken door Rozalie Hirs kan nun online beluisterd worden op SoundCloud. Het is gecomponeerd in opdracht van (en opgedragen aan) Fie Schouten, met financiële ondersteuning van een Stipendium 2012-13 van het Fonds Podiumkunsten. De wereldpremière van dit stuk vond plaats op 11 november 2012 tijdens November Music.

article 7 [seven ways to climb a mountain] (2012) vormde het beginpunt van een serie composites die allen intrinsiek met elkaar verbonden zijn: article 6 [six waves] (2013) voor elektrische gitaar en elektronische klanken, article 8 [infinity] (2014) voor fluit en elektronische klanken, en het trio Infinity Stairs (2014) voor fluit, basklarinet, elektrische gitaar en elektronische klanken. Het trio ging op 17 september 2014 in het Bethaniënklooster, Amsterdam, in première door Shanna Gutierrez (fluit), Fie Schouten (basklarinet), Wiek Hijmans (elektrische gitaar), Christian Karlsen (dirigent) en Arne Bock (geluidsprojectie).


2015/07/30

Book of Mirrors (2001) op SoundCloud

Zoals beloofd is hier nog een vroegere compositie door Rozalie Hirs: Book of Mirrors (2001), geschreven in opdracht van Asko|Schönberg, met financiële ondersteuning van het Fonds Podiumkunsten, voor het Soundscreen, Holland Festival, 2001. De compositie is in nauwe samenwerking met de Nederlandse filmmaker Joost Rekveld ontstaan en is bedoeld voor live uitvoering tijdens diens film #23.2/Book of Mirrors, een abstracte film van licht, gebroken en gereflecteerd via rasters en spiegels. De muziekcompositie is opgedragen aan Machiel Spaan.


2015/07/26

article 0 [transarctic buddha] (2000) op SoundCloud

Een paar dagen geleden deelde ik een eerste muziekopname via SoundCloud. Hier is er nog een, uit 2000 dit maal: article 0 [transarctic buddha], gecomponeerd in opdracht van en opgedragen aan Arnold Marinissen. Het stuk is opgenomen door Guido Tichelman voor de portret-cd Platonic ID (Amsterdam: Attacca Productions, 2007). De compositie is gepubliceerd door en verkrijgbaar bij Donemus Publishing.


2015/07/23

Sacro Monte (1997) op SoundCloud

Deze zomer zal ik een aantal opnames van composities en optredens via SoundCloud delen. Juist een eerste cd-opname geplaatst van een stuk waar het allemaal mee begon: Sacro Monte, geschreven in 1997 voor een kerk bovenop een heilige berg, Sacro Monte di Varallo Sezia, Piemonte, Italië. Hier in een mooie cd-opname door het Ives Ensemble.


2015/02/19

Infinity Stairs [uitnodiging]

RozalieHirs-portrait-concert-Ostadetheater-20february2015-ChristianKarlsen-ArneBock-FieSchouten-WiekHijmans-MariekeFranssen

**Vertaling volgt binnenkort**

You are cordially invited to tomorrow’s portrait concert Infinity Stairs with music and poetry by Rozalie Hirs, featuring the wonderful musicians Marieke Franssen (flute), Fie Schouten (bass clarinet), Wiek Hijmans (electric guitar), Christian Karlsen (conductor), and Arne Bock (sound diffusion in the hall). The concert consists of electroacoustic compositions, either with instruments or with spoken voice. It would be great to share the experience with you and meet you after this concert. Welcome!

Date: 2015-02-20
Time: 20:30 CET
Location: Ostadetheater, Amsterdam, The Netherlands
The compositions were written with financial support of Performing Arts Fund NL or Café Sonore/ VPRO Radio.


2014/11/09

article 7 [seven ways to climb a mountain] [uitnodiging]

Solo recital by Fie Schouten at Chiesa San Gregorio, Treviso, Italy on 9 November 2014 - L'Arsenale/ Nuova Musica Treviso (photograph by Ensemble L'arsenale)

Wees van harte welkom op het solo recital door Fie Schouten (basklarinet) tijdens het Festival L’arsenale/ Nuova Musica a Treviso. Het recital vindt vandaag plaats om 17:30 uur in de Chiesa di San Gregorio te Treviso, Italië. Schouten speelt ondermeer article 7 [seven ways to climb a mountain] door Rozalie Hirs en daarnaast werken door Ig Henneman, Robin de Raaff, David Dramm, Mauricio Kagel.

141109-FestivalLArsenale-NuovaMusicaaTreviso-FieSchouten


2014/09/12

article 8 [infinity] – wereldpremière

Shanna Gutierrez (flute): world premier of 'article 8' (2014) by Rozalie Hirs, a music composition for flute and electronic sounds

In het kader van de Gaudeamus Muziekweek speelt Shanna Gutierrez op 12 september 2014 om 21:30 de wereldpremière van de muziekcompositie article 8 [infinity] (2014) voor fluit solo en elektronische klanken door Rozalie Hirs. Tevens speelt zij het werk Sur les débris (2013) van Francisco Castillo Trigueros, genomineerde voor de Gaudeamusprijs. Pete Harden voert werk uit van Marina Poleukhina, tevens genomineerde voor de Gaudeamusprijs.


2014/09/10

article 8 [infinity] – uitnodiging

Shanna Gutierrez (flute) played the world premiere of article 8 [infinity] (2014) by Rozalie Hirs

You are cordially invited to the world premiere of article 8 [infinity] (2014) for flute and electronic sounds by Rozalie Hirs, performed by Shanna Gutierrez, this Friday, 12 September 2014 21:15 CET, at Gaudeamus Music Week, Utrecht, The Netherlands.

At the event New Adventures in Performance during the Gaudeamus Music Week, Pete Harden (guitar), Susanna Borsch (recorder), and Cherish Menzo (dance) will present and add to the neon elk a pinch of tarragon by Marina Poleukhina (RU 1989), who is nominated for the Gaudeamus Prize 2014.

The concert starts off with a performance by Shanna Gutierrez (flute, bass flute), who presents Sur les débris (2013) for bass flute and electronics by Francisco Castillo Trigueros (MX 1983), nominated for the Gaudeamus Prize 2014, as well as the world premiere of article 8 [infinity] (2014) for flute and electronic sounds by Rozalie Hirs, who was chairman of the jury of the Gaudeamus Prize in 2011.

(meer…)


2014/05/15

article 1 to 3 [the] [aleph] [a]

 Todd Moellenberg (piano)

Op 15 mei 2014 geeft de pianist Todd Moellenberg een solorecital. Hij vertolkt naast werken van Katharina Rosenberger, Pierre Boulez en Olivier Messiaen ook article 1 to 3 (2003) van Rozalie Hirs. De locatie is UCSD, University of California San Diego.


2014/04/14

article 1 to 3 [the] [aleph] [a]

 Todd Moellenberg (piano)

Op 14 april 2014 voert Todd Moellenberg de compositie article 1 to 3 [the] [aleph] [a] (2003) uit in het kader van zijn recital Language Isolates, een samenwerking met beeldend kunstenaar Matt Savitsky. Verder staan er werken op het programma door Katharina Rosenberger, Yvette Jackson, en Nicolee Kuester. De locatie is UCSD, University of California San Diego.


2014/04/13

article 7 [seven ways to climb a mountain]

Fie Schouten

Op zondagmiddag 13 april 2014 om 15:00 voert Fie Schouten de compositie article 7 [seven ways to climb a mountain] voor basklarinet en electronische klanken uit tijdens haar recital in het noordbrabants museum.

→ English


2014/02/16

article 7 [seven ways to climb a mountain] – Duitse première

Fie Schouten

Op 16 februari 2014 speelt Fie Schouten de Duitse première van de muziekcompositie article 7 (2012) van Rozalie Hirs. Tevens geeft zij een lezing over het gebruik van elektronische geluiden door Hirs. Het concert en de lezing zijn onderdeel van de Bassklarinetten-Konferenz, Leipzig, gehouden van 14-16 februari 2014 in Leibzig, Duitsland. Het concert vindt plaats in het Grassi Museum, Leibzig.

Ein ganzes Wochenende lang dreht sich in Leipzig alles um die Bassklarinette: Erstmals in Deutschland findet im Grassi-Museum in Kooperation mit der deutschen Klarinetten-Gesellschaft eine Konferenz statt, die sich der Bassklarinette widmet. Das Instrument wird in Vorträgen von Historikern, Instrumentenbauern und Bassklarinettisten in vielfältiger Weise betrachtet; Schwerpunkt wird die Situation in Deutschland sein. Namhafte Interpreten präsentieren in stilistisch vielseitigen Konzerten die gesamte Bandbreite des Instruments.

→ English


2013/12/12

article 7 [seven ways to climb a mountain], Concertzender Live

Concertzender Logo

Op 12 december 2013 van 11:00-13:00 wordt aflevering #12 uitgezonden, die Kees van de Wiel van November Music 2012 maakte. Er zijn concertopnames te horen met Bobby Mitchell, Nieuw Amsterdams Peil, en basklarinettist Fie Schouten. Ondermeer klinkt het stuk article 7 [seven ways to climb a mountain] (2012), dat Rozalie Hirs speciaal voor Fie Schouten schreef.


2013/11/18

article 7 [seven ways to climb a mountain], Concertzender Live

Concertzender Logo

Op 18 november 2013 van 20:00-22:00 wordt aflevering #12 uitgezonden, die Kees van de Wiel van November Music 2012 maakte. Er zijn concertopnames te horen met Bobby Mitchell, Nieuw Amsterdams Peil, en basklarinettist Fie Schouten. Ondermeer klinkt het stuk article 7 [seven ways to climb a mountain] (2012), dat Rozalie Hirs speciaal voor Fie Schouten schreef.


2013/09/25

Red, White & Blues (cd, 2007)

Inhoud

1. Tracks
2. Recensie
2.1. Roland de Beer

Tracks

Disc: 1
1. Leo Samama: Some kind of Blues (2002)
2. Svitlana Azarova: Valentine Blues (2006)
3. David Dramm: Otis Plays Arnold (1996)
4. Rudi Martinus van Dijk: A touch of the Blues (1998)
5. Evrim Demirel: Blues extended (2006)
6. Douwe Eisenga: Growing worm, stabbing his back-part slowly into the blues (2001)
7. Joost Kleppe: Fado Irado (1999
8. Astrid Kruisselbrink: Goin’ down (2006)
9. Daan Manneke: Blues for Marcel (2000)
10. Vanessa Lann: Leaps of faith (2001/2002)
11. Robert Nasveld: Frozen Blues (2002)
12. Christina Viola Oorebeek: Prismatic Blues
13. Mathieu Polak: Der Gasn Nigun (2006
14. Michiel Braam: Worms is back! (1998)
18. Theo Loevendie: The Bar pianist (1997)

Disc: 2
1. Dolf de Kinkelder: Gejaagd door de kwint
2. Ron Ford: Lachrymae (1997)
3. Rozalie Hirs: Source of Blue (2005)
4. Loek Dikker: South Side Ground Zero Boogie Blues (2003)
5. Otto Ketting: Palace Hotel (1998)
6. Hanna Kulenty: Drive Blues (2000)
7. Vincent van Warmerdam: Cradlerockin’ Blues (2000)
8. Misha Mengelberg: Blues Na Piet (1997)
9. Guus Janssen: Blauwbrug (Bluebridge) (1996)
10. Ana Mihajlovic: A Sad Smile Blues (2000)
11. Toek Numan: Hitch (2003)
12. Martijn Padding: Laid Back (1996)
13. Bart Spaan: Blank (2004)
14. Bob Zimmerman: A Can of Blues (1999)
15. Sinta Wullur: Bali in Blue (1999)
16. Jacob ter Veldhuis: Honky Tonk Blues (1999)
17. Jacob ter Veldhuis: Off & On Situation Blues (1999)

Recensie


Roland de Beer: In de ban van de Blues

De uitgeverij van Nederlandse muziek Donemus heeft in de duinen een bunker waar werk wordt bewaard van tientallen componisten. Stel: Nederland loopt onder, alleen de duinen steken nog boven water, en Groenlandse archeologen graven het over driehonderd jaar op. Nederland blijkt in de ban te zijn geweest van de blues. De gevonden oeuvres bevatten bijna allemaal een bluesachtige compositie. Soms meerdere. A touch of the blues. Blues extended. Blues for Marcel. Vooral deze laatste titel intrigeert. Who the hell was Marcel? Een snuggere promovendus vindt de sleutel: Marcel Worms. Een Amsterdamse pianist, die bij iedere componist die hij tegenkwam een bluescompositie lospeuterde. Worms blijkt tot ieders verbijstering van zo’n 160 componisten uit vijftig landen bluesstukken te hebben gekregen. Het leeuwedeel, zestig stuks, afkomstig van Nederlanders of buitenlanders die in Nederland woonden. Red White & Blues, heet de dubbel-cd waarop Worms anno 2007 32 stuks uit die Nederlandse categorie bij elkaar heeft gelegd. Ruim de helft klonk al eens op eerdere cd’s. Maar omdat Worms nu tien jaar bezig is met zijn project, werd het tijd voor een best of-collectie. Het is een merkwaardige bluesbox. Improvisatie ontbreekt – tenzij je de tien jaar oude, nog altijd leuke bijdrage van Misha Mengelberg onder improvisatie laat vallen. Zijn Blues na Piet, een van de beste stukken van de verzameling, varieert op een Memphis Slim-achtig dum-tadum-tadum-motief. Het zijn variaties met slimme wendingen en rare afbrokkelneigingen, totdat de speler het niet meer lijkt te weten, en de beweging stagneert zoals in een Valse oubliée van Liszt. In Mengelbergs boogie oublié bepaalt de speler de volgorde van de variaties. De rest is, om met Robert Nasvelds Frozen blues te spreken, bevroren in stijloefeningen en gelaagde impressies. Sommige classico’s doen popi met loopjes en 12-matenschema’s, en komen niet veel verder dan een scholier op een feestje met een blues in F. Anderen confronteren de blues met oud muziekintellect als van Schönberg, die niets met de blues had (David Dramm, grappig: Otis plays Arnold). Of met Debussy, die wel iets met de blues had. Blank van Bart Spaan is een Cathédrale engloutie van de blue note. Sinta Wullur mixt blues met Bali. Ver van de oervormen verwijderd, maar intrigerend door zijn langzame puls en zwevende harmoniek, is Martijn Paddings Laid back. Van aparte bekoring is ook het recente Source of blue van Rozalie Hirs, zwevend tussen camp en oprechte poëzie. Hirs speelt een knap spelletje met oude, bijna Chopinesk klinkende, maar modern vertekende jazzclichés. En laat er de pianist af en toe een woordje bij zingen. Liefde. Helaas. Want Marcel Worms, een verdienstelijk pianist, al zou je hem een energiekere linkerhand toewensen, is geen love zingende Bessie Smith, laat staan een Eartha – ‘llawwwwwah’ – Kitt.

(Volkskrant, 12 juli 2007)


2013/09/21

article 6 [waves] – wereldpremière

Wiek Hijmans, electrische gitaar

Premièreconcert van article 6 voor elektrische gitaar en elektronische klanken tijdens het solorecital Gevonden werken door Wiek Hijmans, dat ik op verzoek van hem programmeerde. Het programma bevat werken van John Cage, Morton Feldman, Christian Wolff, Tristan Murail, Roi Nachson en Rozalie Hirs. Van harte welkom!


2013/04/18

article 7 [seven ways to climb a mountain]

Fie Schouten

Op 18 april 2013 voert basklarinetist Fie Schouten de muziekcompositie article 7 [seven ways to climb a mountain] (2012) van Rozalie Hirs uit tijdens de serie Handmade Homegrown in Theater Dakota, Den Haag. De curator van dit evenement is Australische componist Kate Moore.


2012/11/30

article 5 [dolphin, curved time] – Amerikaanse première

Stephanie Aston (sopraan)

Op 30 november 2012 wordt de compositie article 5 [dolphin, curved time] (2008) van Rozalie Hirs uitgevoerd door sopraan Stephanie Aston tijdens de Artist Concert Series van San Diego New Music te La Jolla, Californië.


2012/11/24

article 7 [seven ways to climb a mountain]

Fie Schouten

Op 24 november 2012 om 19:00 voert Fie Schouten de compositie article 7 [seven ways to climb a mountain] (2011) van Rozalie Hirs uit tijdens het festival Explosities in Vertigo (voorheen het Filmmuseum), Vondelpark, Amsterdam.


2012/11/13

article 7 [seven ways to climb a mountain]

Fie Schouten

Op 13 november 2012 om 19:00 ter ere van Karnatic Lab voert Fie Schouten de compositie article 7 [seven ways to climb a mountain] uit in De Badcuyp, Amsterdam.


2012/11/11

article 7 [seven ways to climb a mountain] – wereldpremière

Fie Schouten

Op zondagmiddag 11 november 2012 gaat de nieuwe compositie article 7 [seven ways to climb a mountain] voor basklarinet en electronische klanken in première tijdens November Music. Fie Schouten speelt het stuk op drie recitals om 12:30, 14:30 en 17:00, in de Lutherse Kerk, Den Bosch. De drie recitals duren elk een uur. Op het programma staan verder werken door Theo Loevendie en Karlheinz Stockhausen.


2012/03/18

article 4

Heleen Hulst

Op 18 maart 2012 wordt de compositie article 4 (2004) van Rozalie Hirs uitgevoerd door (alt)violiste Heleen Hulst bij de Stichting Drie plus Twee, Utrecht.


2010/05/03

article 4

100503 MarkMenzies

Op 3 mei 2010 wordt de muziekcompositie article 4 (2004) van Rozalie Hirs uitgevoerd door violist Mark Menzies aan het Department of Music van de University of California Santa Barbara te Santa Barbara, Verenigde Staten.


2009/05/22

article 0 [transarctic buddha]

090522 Johannes_Fischer_03

Op 22 mei 2009 wordt de muziekcompositie article 0 [transarctic buddha] (2000) van Rozalie Hirs uitgevoerd door slagwerker Johannes Fischer tijdens de Schwetzinger Festspiele in het Rokokotheater des SWR, Stuttgart, Duitsland. De uitvoering wordt live uitgezonden op de Duitse radiozenders SWR2 en ARD.


2009/03/18

article 1 to 3 [the] [aleph] [a]

090318 JennyLin

Op 18 maart 2009 wordt de muziekcompositie article 1 to 3 [the] [aleph] [a] (2003) van Rozalie Hirs uitgevoerd door pianiste Jenny Lin tijdens de Women’s Work Series in Greenwich House, New York, Verenigde Staten.


2009/03/08

article 1 to 3 [the] [aleph] [a]

090308 JennyLin

Op 8 maart 2009 wordt de muziekcompositie article 1 to 3 [the] [aleph] [a] (2003) van Rozalie Hirs uitgevoerd door pianiste Jenny Lin in de Passaic Public Library te New Jersey, Verenigde Staten.


2009/03/01

article 0 [transarctic buddha]

090301 johannes-fischer_big

Op 1 maart 2009 wordt de muziekcompositie article 0 [transarctic buddha] (2000) van Rozalie Hirs uitgevoerd door slagwerker Johannes Fischer in het Kirchbergforum te Lollar, Duitsland.


2008/11/18

article 0 [transarctic buddha]

Johannes Fischer (slagwerk)

Op 18 november 2008 wordt de muziekcompositie article 0 [transarctic buddha] (2003) van Rozalie Hirs uitgevoerd door slagwerker Johannes Fischer ter ere van zijn concert Debut im Deutschlandradio Kultur. Het concert vindt plaats in het Berliner Philharmonie, Berlin, Duitsland, en wordt rechtstreeks uitgezonden door Deutschlandradio Kultur.

081118 Deutschlandradio Kultur


2008/11/08

Roseherte (2007-08)

Inhoud

1. Luister
2. Programmatoelichting
3. Technische details
4. Recensies
4.1. Thea Derks: Headbangen in Muziekgebouw
4.2 Frits van der Waa: Hamels rare snuiters en oase van tijdloosheid
5. Uitvoeringen

Luister

Programmatoelichting

Roseherte (2007-08) voor negentigkoppig orkest en honderdvijftig elektronische klanken baseert zich op het het Middelnederlandse mythische dier dat leeft op de bodem van het hart. Roseherte is uit de eeuwige slaap gewekt door de occitaanse eenhoorn en met hem goed bevriend geraakt. Ze gaan wandelen door de regen als de zon schijnt en er regenbogen aan de zilvergrijze hemel staan. Ze staan met vier voeten in de aarde en bezingen de zeppelins en luchtballonen die langsvliegen. Samen met zoemende hoogspanningskabels en zendmasten bezingen ze tijd en wolken. Ze houden van dominant-septime akkoorden als paar, waarbij de beide grondtonen zich op welluidende kwintafstand bevinden.
De septime akkoorden komen voor in verschillende liggingen die ieder apart als combinatie van twee of drie boventoonreeksen met bepaalde deeltonen kunnen worden opgevat. Deze deeltonen zijn op hun beurt weer natuurlijke veelvouden van de bij de desbetreffende reeks horende grondtoon. Roseherte past het verschijnsel ringmodulatie toe tussen de twee dominant-septime akkoorden die telkens samen optreden. Zo worden de twee akkoorden als het ware in elkaars licht beluisterd. De berekeningen van Roseherte zijn uitgevoerd in de software OpenMusic en met hand en oren vertaald naar noten in de orkestpartituur. De berekende frequenties die ten grondslag liggen aan het instrumentale werk zijn vervolgens onafgerond gebruikt voor de klanksynthese. De gesynthestiseerde klanken worden op het podium gespeeld door een muzikant die middenin het orkest zit en gemixt door klankregisseur Jan Panis in de zaal. Zo ontstaat een flexibele soundtrack bij het live Radio Filharmonisch orkest, gedirigeerd door Micha Hamel.

(English)

Roseherte (2007-08), for a ninety-piece orchestra and one hundred and fifty electronic sounds, borrows its name from the Middle Dutch mythical animal that lives in the depths of the heart. Roseherte (Rose hart) is roused from her eternal sleep by the Occitan unicorn. They set out in the rain as the sun breaks through and rainbows appear in the silver-grey sky. They sing about the zeppelins and air balloons flying by. Along with humming high-tension cables they sing of clouds and time. They are fond of pairs of dominant seventh chords whose roots are separated by the consonant interval of a perfect fifth. These pairs of seventh chords occur in various transpositions throughout Roseherte, and can be conceived as combinations of two or three harmonic series with matching partials. Roseherte employs ring modulation calculations between the two dominant seventh chords occurring within a pair. In this way, the two chords are, as it were, heard in the light of each other.
All calculations were done with OpenMusic software and transformed into the orchestral score by hand and ear. The calculated frequencies underlying the instrumental score were, then, used for sound synthesis with Csound software. During the performance of Roseherte, a musician triggers the synthesized sounds with a sampler, while two stereo loudspeakers that are placed next to the orchestra on stage project the electronic sounds into the hall. The resulting flexible soundtrack amplifies the orchestral mass during the performance: It adds perspective to the orchestral sound, blends with it mysteriously as a kind of aural halo, and, then again, sets itself apart placing the orchestra, as it were, in a sound space.

Technische details

instrumentatie
3 fluiten (fluit 2: ook piccolo)
3 hobo’s (hobo 3: ook cor anglais)
3 klarinetten
3 fagotten

4 hoorns
3 trompetten
2 tenortrombones
1 bastrombone
tuba

pauken (1 speler)
4 slagwerkers: crotales (geslagen en gestreken), 3 glockenspiels, 4 thai gongs, buisklokken (twee octaven: standaard en lage set), vibrafoon (4 octaven), marimba, 12 plaatklokken, 3 bekkens (hoog, medium, laag; te strijken met strijkstokken), 2 schuurpapierblokken, grote trom

celesta (1 speler)
piano
harp

midikeyboard & laptop voor elektronische klanken (1 speler)

16 eerste violen
14 tweede violen
12 altviolen
10 cello’s
8 contrabassen

verdere technische benodigdheden
1.) Logic software, te installeren op bovengenoemde laptop
2.) De ‘Hirstotaal-sampler’, te verkrijgen via Donemus Publishing.
Deze sampler met honderdvijftig elektronische klanken werd geprogrammeerd door Jan Panis. De klanken zijn in Csound gesynthetiseerd door Rozalie Hirs, met technische assistentie door Casper Schipper. Samen vormen de klanken een flexibele soundtrack voor het orkest, die zowel ter referentie voor de te spelen microtonen dienen als ook een klankruimte vormen waarbinnen de orkestklank zich kan ontplooien.
3.) Versterker en mengtafel in de concertzaal
4.) Stereo luidsprekers, dichtbij of binnen het orkest op het podium te plaatsen

duur
15′ ca.

Recensies (selectie)


Thea Derks: Headbangen in Muziekgebouw

Succesvolle Nederlandse Muziekdagen – door Thea Derks, muziekpublicist en programmamaker Radio 4

Amsterdam, 10 nov 2008 – Met een spetterende herhaling van het slotdeel van Echo 13.7, een nieuw pianoconcert van Jan Vriend, eindigde gisteren de 17e editie van de Nederlandse Muziekdagen. De onvolprezen pianist Ralph van Raat werd energiek bijgestaan door Holland Symfonia en chef-dirigent Otto Tausk in dit levendige muziekstuk boordevol (half)citaten van bekende meesterwerken. De zaal stond op zijn kop.

De uitbundige sfeer was kenmerkend voor deze aflevering van de Nederlandse Muziekdagen, die werd samengesteld door componist, dirigent en dichter Micha Hamel. Hij zette deuren en ramen wijd open en programmeerde een gevarieerd festival, waarin de enorme rijkdom en diversiteit van ons vaderlandse muziekleven optimaal tot zijn recht kwam. – En waarin eindelijk ook eens componerende dames waren vertegenwoordigd.

Dat nieuwe elan had ook zijn nadelen, zoals bleek uit de vaak te lang uitwaaierende programma’s. Zo waren de vrijdag- en zaterdagavond volgepropt met wereldpremières, afgezien van een herhaling van het celloconcert Syntopoi van Wim Laman. Dit leidde vooral op vrijdagavond tot oeverloos uitdijende stukken zonder kern. Opvallendste compositie die avond was BLACK VORTEX CATHEDRAL van Florian Maier, die samen met zijn uitbundig headbangende deathmetalband Noneuclid en het Metropole Orkest een allesverzengende herrie produceerde, welke slechts af en toe werd ingetoomd door mildere passages. Deze waren fraai van klank en inhoud, maar als geheel was het stuk te wijdlopig om te blijven boeien.

Zaterdagavond trokken Roseherte van Rozalie Hirs en Wakker van Anke Brouwer de meeste aandacht. Hirs spiegelde ons een betoverend klankkleurenspel voor, waarin het orkest tot één ademend en pulserend geheel werd omgevormd, waarin als in een discobal terugkerende motieven telkens anders belicht werden. Brouwer maakte een boeiende zetting van twee gedichten van Alfred Schaffer, die prachtig werden vertolkt door de tenor Marcel Beekman en het Radio Filharmonisch Orkest onder Micha Hamel. Helaas beheerst Brouwer nog niet de finesses van het orkestreren, waardoor de zanger – ondanks versterking – geregeld overstemd werd en de orkestpartijen nogal eenvormig waren.

Zoals het een festival betaamt, was er een eigen productie wArd, gemaakt door componist Roi Nachshon en beeldend kunstenaar Jos Verschaeren. In een donkere tent speelde basklarinettist David Kweksilber een meeslepende solo, die werd voorzien van een contrapunt van verborgen muzikanten. Vier ernstig kijkende, in het zwart geklede heren openden af en toe een deurtje, zodat een flard van de daarachter zittende musicus rechtstreeks onze oren binnenwoei. Een geestige en verrassende kijk op hoe wij klank ervaren.

Absoluut hoogtepunt van deze Nederlandse Muziekdagen was het nieuwe werk van Calliope Tsoupaki. In Edem voor gemend koor en ensemble schiep zij met slechts enkele instrumenten een rijke en warme orkestrale klank, terwijl het koor hemelse lijnen zong, die je als luisteraar onherroepelijk meevoerden en verlokten naar de in de titel beschreven Hof van Eden. Tsoupaki heeft een zeer originele stem, waarin zij moeiteloos de Byzantijnse zangtraditie koppelt aan moderne dissonantie, zoals zij afgelopen zomer ook al demonstreerde in haar Lucas Passie, waarmee zij tijdens het Holland Festival hoge ogen gooide.

Ook dit jaar werd de Henriëtte Bosmansprijs uitgereikt aan een jonge, veelbelovende componist. Vaak hekelde ik het feit dat de jury steevast uit mannen bestaat, de prijs nog nooit door een vrouw gewonnen werd en er geen noot van Bosmans klinkt. Men heeft zijn leven deels gebeterd: twee van de vijf juryleden waren dames, net als twee van de vier genomineerde componisten. Helaas kon ik het laureatenconcert niet bijwonen, maar voorzitter Jeff Hamburg zette mij bij de prijsuitreiking volkomen op het verkeerde been. Uitbundig prees hij Claudia Rumonder vanwege haar vermogen extremen aan elkaar te koppelen en haar fantastische gevoel voor timing. ‘Die krijgt de prijs’, dacht ik, maar tot mijn verrassing ging deze naar de IJslander Einar Einarsson. Deze was door Hamburg omschreven als iemand die weliswaar ‘veelbelovend’ was, maar het overzicht op de ‘grote lijn’ ontbeerde. De publieksprijs ging wel naar Rumonder. Overigens klonk tijdens het juryberaad ook dit jaar geen noot van Henriëtte Bosmans, een misser die de voor vier jaar aangestelde Hamel hopelijk tijdens de volgende editie zal herstellen.

Behalve als programmeur en als dirigent, wierp Hamel zich ook op als interviewer en als causeur. Hij vergaloppeerde zich hier door na een abstracte verhandeling over het komende muziekstuk een verbouwereerde Kevin Whitehead de microfoon onder zijn neus te steken. De Amerikaanse muziekpublicist kon weinig anders doen dan proberen nog iets toe te voegen aan de door Hamel geponeerde stelling. Het informatieve gehalte was gering. waardoor het publiek ging rumoeren. Ook toen Hamel zich op zaterdagavond door een prof liet interviewen, werd de zaal onrustig, omdat hij geen raad wist met de gestelde vragen en er niet in slaagde iets invoelbaars over de muziek te vertellen. Zo weet een algemeen publiek echt niet wat een symfonisch gedicht is. Het was dapper dat Hamel zich tijdens een aantal discussies over de toekomst van de nieuwe muziek kwetsbaar opstelde en open bleek te staan voor suggesties en kritiek. Het is te hopen dat hij volgend jaar bij zijn leest blijft en het interviewen en inhoorbaar maken van muziek overlaat aan professionals. Wie weet komt er dan eindelijk ook wat meer publiek.

(Radio 4 blog, 10 november 2008)


Frits van der Waa: Hamels rare snuiters en oase van tijdloosheid

Nederlandse Muziekdagen , 7 t/m 9-11, Muziekgebouw, Amsterdam. Radio 6: 10/11, 22.00 uur. Radio 4: 12/11, 20.00 uur.

De Nederlandse Muziekdagen zijn nog maar amper een uur begonnen of de eerste klapper is al binnen. Op het podium staat sheng-speler Wu Wei, geflankeerd door componist Guus Janssen, die met een mondharmonica op een stoeltje zit. Een sheng is trouwens ook een mondharmonica, maar dan een Chinese van bamboe. Met het Metropole Orkest spelen ze Janssens nieuwe Four songs. Wu neemt het voortouw, en haalt de meest ongrijpbare knettertonen, huilers en rappe figuurtjes uit zijn instrument, gevolgd door vreemde schaduwklanken in het orkest, en later door bonkende popkwinten. Janssen heeft zich onder invloed van de sheng weer eens van zijn meest geniale en geestrijke kant laten zien.

Maar ook verder valt de opbrengst van de drie muziekdagen, afgelopen weekeind in het Muziekgebouw, bepaald niet tegen. Componist en dirigent Micha Hamel, die ook de komende drie afleveringen zal programmeren, heeft ervoor gekozen handenvol nieuwe muziek te laten horen. Daarbij zitten nog wel wat rare snuiters, zoals Black Vortex Cathedral, waarin Florian Maier het Metropole Orkest combineert met zijn deathmetal band Noneuclid – topzwaar, akoestisch overbelast, maar toch een gewaagde worp.

Ster van de Muziekdagen is de 70-jarige Jan Vriend, ooit een gestaalde modernist, maar intussen geëvolueerd tot een gewiekste eclecticus die de Marseillaise en de Bolero binnensmokkelt in zijn Hexameron-phagocytosis, in zijn pianoconcert Echo 13.7 knipoogt naar Copland en Beethoven en intussen borrelt van de ideeën. Het neemt niet weg dat Echo 13.7, overdadig en wel, een stuk op poten is, mede dankzij de flamboyante solist Ralph van Raat. In zijn koormuziek, die nu ook op cd is uitgebracht, laat Vriend zich weer van een ingekeerder, maar nog altijd veeleisende zijde horen.

Vrouwelijke componisten zijn goed vertegenwoordigd: Rozalie Hirs levert met Roseherte een werk waarin subtiele elektronische mengklanken het geluid van het Radio Filharmonisch Orkest een bekoorlijk science-fiction-accent geven. Anke Brouwer doet het vooral met strijkers in haar Stravinskiaanse Wakker, beeldschoon gezongen door Marcel Beekman.

En dan is er tussen al die tientallen nieuwe stukken één moment waarin het Gesualdo Consort met slechts vier stemmen een oase van tijdloosheid schept, met de psalmen van die eerbiedwaardige Amsterdamse grootheid, Jan Pieterszoon Sweelinck.

(Volkskrant, Kunst & Cultuur, 10 november 2008)

 

Uitvoeringen

8 november 2008, 20:15, Nederlandse Muziekdagen: Oer, Muziekgebouw aan’t IJ, Amsterdam – Radio Philharmonisch Orkest, Micha Hamel (dirigent)
21 september 2012, 19:30, Fifty-fifth International Festival of Contemporary Music Warsaw Autumn, Warsaw Philharmonic Hall, Warsaw, Polen – Warsaw Philharmonic Orchestra, Pascal Rophé (dirigent)

Rozalie Hirs: Roseherte, 21 september 2012, Warsaw Philharmonic, Pascal Rophé

Foto: Warsaw Autumn ©2012 Jan Bogacz


2008/08/08

article 0 [transarctic buddha] – Duitse première

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op 8 augustus 2008 speelt slagwerker Johannes Fischer de muziekcompositie article 0 [transarctic buddha] (2000) van Rozalie Hirs tijdens de Oberstdorfer Musiksommer in de Christus-Kirche, Oberstdorf, Duitsland.


2008/06/15

article 5 [dolphin, curved time]

002.tif

Op 15 juni 2008 wordt de muziekcompositie article 5 [dolpin, curved time] (2008) van Rozalie Hirs twee maal uitgevoerd door de sopraan Irene Maessen tijdens het Festival Wendingen in het Bijbels Museum, Amsterdam. Het stuk is gebaseerd op het gedicht ‘Tuimelaar’ uit Rozalie’s binnenkort te verschijnen dichtbundel Geluksbrenger (Amsterdam: uitgeverij Querido, Amsterdam; 2008).

Er zijn op 15 juni 2008 twee concerten van het stuk, te weten om 13:00 en 14:00.


2008/06/14

article 5 [dolphin, curved time] – wereldpremière

002.tif

Op 14 juni 2008 gaat de muziekcompositie article 5 [dolpin, curved time] (2008) van Rozalie Hirs in première door de sopraan Irene Maessen tijdens het Festival Wendingen in het Bijbels Museum, Amsterdam. Het stuk is gebaseerd op het gedicht ‘Tuimelaar’ uit Rozalie’s binnenkort te verschijnen dichtbundel Geluksbrenger (Amsterdam: uitgeverij Querido, Amsterdam; 2008).

Er zijn op 14 juni 2008 twee concerten van het stuk, te weten om 13:00 en 14:00. Een dag later vinden er nog twee uitvoeringen plaats.


2008/05/26

article 4 [map butterfly]

European Map Butterfly

Op 26 mei 2008 wordt de muziekcompositie article 4 [map butterfly] (2004) van Rozalie Hirs uitgevoerd Carmel Raz tijdens Musica Nova in het Felicjia Blumental Music Center, Tel Aviv, Israël.


2008/04/23

article 0 [transarctic buddha]

Johannes Fischer (slagwerk)

Op 23 april 2008 voert slagwerker Johannes Fischer de muziekcompositie article 0 [transarctic buddha] (2000) van Rozalie Hirs uit te Fulda, Duitsland.

Op het programma staan verder werken van Iannis Xenakis, Matthias Pintscher, Vinko Globokar, Javier Alvarez, Larry Baker en Edison Denisov. De hoboïst Christian Hommel en fluitist Nari Hong zijn de muzikale partners van Fischer tijdens dit concert.


2008/04/04

article 0 [transarctic buddha]

Johannes Fischer (slagwerk)

Op 4 april 2008 wordt de muziekcompositie article 0 [transarctic buddha] (2000) van Rozalie Hirs uitgevoerd door slagwerker Johannes Fischer tijdens zijn recital op het Conservatorio della Svizzera Italiana, Lugano, Zwitserland.


1997/09/28

Sacro Monte (1997, cd 1999)

Inhoud

1. Programmatoelichting
2. Technische details
3. Recensies
3.1. Frits van der Waa: Componisten bij de kassa
3.2. Ivo Postma: Hallo noten, wat gaan we doen?
3.3. Emile Wennekes: Present
4. Uitvoeringen

Programmatoelichting

Sacro Monte is geschreven in opdracht van La Nuova Arca, Turijn, voor de concertserie ‘Il Suono dei Parchi’ door Ensemble Antidogma langs zeven natuurparken in Piemonte, Noord-Italië, in het najaar van 1997. Zeven componisten, afkomstig uit Engeland, Italië, Frankrijk en Nederland, schreven ieder een stuk als muzikale reactie op hun verblijf eerder dat jaar in één van deze parken. Het natuurpark dat Rozalie Hirs bezocht was Sacro Monte di Varallo Sesia, een bedevaartsoord bovenop een berg, inclusief een pad met talloze huisjes, bevolkt door levensgrote terracotta beelden.

Het stuk Sacro Monte is een langzaam en contemplatief werk, bedoeld voor uitvoering in de basiliek bovenop de berg. Het ensemble speelt lang aangehouden, ijle akkoorden, afgewisseld met pizzicato’s in de strijkers. Piano, klokkenspel en vibrafoon nemen een centrale positie in met een steeds variërend motief dat wordt gekarakteriseerd door grote intervalsprongen. Halverwege het stuk neemt de viool het initiatief over met een solo, opgebouwd uit snelle, hoge figuren. Alsof je naar een statisch berglandschap zit te staren en er plotseling een verdwaalde fietser voorbij rijdt.

Technische details

instrumentatie
fluit
klarinet
hoorn
slagwerk
piano
viool 1
viool 2
altviool
cello
contrabas

opdracht
Het muziekstuk Sacro Monte is opgedragen aan Yannis Kyriakides.

duur
10′ ca.

Recensies en een interview


Frits van der Waa: Componisten bij de kassa

De topveertig hebben ze er niet mee gehaald, maar de gedacht was goed: geef iedere componist zijn eigen cd-single. Dat is beter dan ze allemaal op één verzamel-cd te vegen.
Ieder een eigen presenteerblaadje – daarmee wil het Centrum Nederlandse Muziek, met de serie Present, het werk van aankomende, nog onbekende componisten onder de aandacht brengen.
Twee jaar geleden lag het eerste kwartetje singles bij de kassa, voor de spotprijs van vijf euro per cd: Arthur Sauer, Huba de Graaff, Vanessa Lann en David Dramm. Het viertal stond toch even mooi in de schijnwerpers, temeer daar het project vergezeld ging van een televisiedocumentaire, waarin de jonge toondichters uitgebreid aan het woord kwamen.
Ook bij de tweede aflevering van Present is deze opzet gevolgd: vier solo-singletjes en één gefilmd groepsportret. Opvallend genoeg ontleende de twee weken geleden uitgezonden documentaire juist weer zijn kracht aan de bundeling: de vier componisten vormden tezamen het beeld van een generatie.
Typerend is dat drie van de vier naast hun serieuzere werk ook de ‘lichte’ muziek beoefenen. Sander Germanus is saxofonist in een jazzband, Rozalie Hirs zingt popliedjes, en de uit Cuba afkomstige Keyla Orozco is toetseniste van een salsa-band. En ook de vierde van het stel, Toek Numan, is geen ivoren-torencomponist. De aanzet voor zijn stuk Burnout was het horen van een nummer van Branford Marsalis.
‘Het leuke is dat het dit keer om écht jonge mensen gaat’, vindt Henk van der Meulen, chef Muziek en Dans van de NPS-televisie. ‘We hebben ons licht opgestoken bij verschillende compositiedocenten, vervolgens allerlei bandjes beluisterd, en daar kwamen deze vier stukken uit. Het was natuurlijk zaak een gevarieerde mix samen te stellen, liefst ook met twee mannelijke en twee vrouwelijke componisten. Maar die rolde er vrij moeiteloos uit. […]
Hoewel de kwaliteit van uitvoering en opname bij alle vier de plaatjes onberispelijk is, heeft Sacro Monte van Rozalie Hirs iets aparts, dankzij de fascinerende uitvoering van het Ives Ensemble. Het is een geheimzinnig stuk, met zijn Feldman-achtige, gewichtsloze weefsel van flageoletten, gonzende metaalklanken en tinkelende, wijd uitgespreide pianotonen. Ondanks het verstilde karakter is de muziek voortdurend in beweging, en is de vermenging van timbres zo subtiel dat het een scherp oor vergt om te horen welke instrumenten er in het spel zijn. Zelfs het hoedje, dat net als de andere drie ontworpen is door studenten van den Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag, weerspiegelt de uitgebalanceerde transparantie van dit werk. Een puntgaaf presentje.

(De Volkskrant Kunst & Cultuur, 9 april 1999)


Ivo Postma: Hallo noten, wat gaan we doen?
Interview met Rozalie Hirs

Hoe ontstaat een muziekstuk? Dat mogen we ons wel eens afvragen nu zalen en kerkgebouwen vervuld zijn van de overbekende en o, zo geliefde klanken van Bachs lijdensverhalen. In het tv-programma Present komen zondagmiddag – terwijl op het andere net de Matthäus wordt uitgezonden – vier jonge componisten aan het woord over hun werk en inspiratiebronnen. Een van hen is Rozalie Hirs, die zegt: ‘Uiteindelijk wil je schoonheid.’

Haar eerste compositieleraar, Diderik Wagenaar, zei het zo: ‘Je hebt een zaal en je hebt een podium dat leeg is. Nu stel je je voor: wat wil ik horen? Wat moet er nu klinken?’
‘In feite zit je wanneer je componeert altijd in de denkbeeldige zaal’, zegt Rozalie Hirs, die na een voltooide studie chemische technologie besloot om compositie te gaan studeren. Rozalie Hirs houdt ervan om het proces van het bedenken en noteren van muziek te beschrijven. De Amerikaanse componist Morton Feldman, wiens muziek ze graag mag horen, heeft ook een heel mooie: ‘Vraag jezelf niet af of dit goed is. Vraag jezelf af: wat hebben we hier?’
Ze heeft ook veel plezier in het volgende beeld: ‘De noten zijn je vrienden. Wanneer je componeert, vraag je: waar willen jullie heen? Wat gaan we doen?’
De noten als aardige kaboutertjes die de componist helpen door ieder op de juiste plaats te gaan staan?
‘Het moeilijke is om het echt te laten gebeuren’, zegt zij. ‘Uiteindelijk wil je schoonheid. En je wilt communiceren. Daarbij houdt je rekening met wat je zelf mooi vindt. Je bent zelf je eerste luisteraar. Het oor beslist. Toch klinkt het resultaat altijd een beetje anders dan je je had voorgesteld. Wat uiteindelijk klinkt hangt ook van de uitvoerenden af natuurlijk Het mooiste is waneer je verrast wordt door de klank van wat je hebt opgeschreven. Dat is heel bijzonder. Alsof het van iemand anders is.’
Rozalie Hirs heeft een aantal werken voor kleinere ensembles geschreven die alle zijn uitgevoerd. Haar tien minuten durende stuk Sacro Monte komt zondagmiddag ter sprake in het televisieprogramma waaraan zij en drie collega’s meewerken. Het is een langzaam stuk waarin piano, vibrafoon en klokkenspel een belangerijke rol spelen. Het voor het eerst uitgevoerd in een bedevaartoord in Piemonte waarnaar het vernoemd is: Sacro Monte di Varallo. Zelf zegt ze over dit stuk: ‘Het wordt door mensen als mysterieus ervaren. Het is qua klank zachtaardiger dan veel hedendaagse muziek. Ik wil graag een ruimte creëren waarin je als luisteraar wilt zijn, een ruimte die duidelijk gedefinieerd is.’
Met andere woorden: Rozalie Hirs confronteert haar publiek niet met schijnbaar onsamenhangende gedachten. Ze deelt zichzelf in bij de generatie componisten die zich losmaakt van de streng volgens van tevoren bedachte reeksen ingedeelde muziek die in de jaren zestig bon ton was.
In het gezin waarin Rozalie opgroeide waren dingen als muziek en boeken lezen heel gewoon. ‘Mijn moeder, mijn broer en ik zongen alle kinderliedjes. Ik was dol op rijmpjes en tekende veel. Ik heb altijd al een eigen wereldje gehad. Bartók was mijn grote liefde. Ik wilde net zulke mooie muziek schrijven als hij en ik wilde dichter worden.’
Toch koos ze toen ze achtttien was niet voor muziek. Ze was zich er zelfs niet van bewust dat je muziek ook kon gaan studeren. Haar vader was ingenieur en ze koos vol overtuiging voor een wetenschappelijke studie.
‘Ik heb een soort liefde voor denken. Denken is leuk. Ik ben eigenlijk heel emotioneel maar heb mijn denken erg ontwikkeld. Dat heeft me een soort balans gegeven. Ik denk dat ik op een intuïtieve manier denk.’
Haar intuïties hebben inmiddels niet alleen tot muziek geleid, maar ook tot de publicatie van een dichtbundel. Volgend jaar gaat Rozalie Hirs met een beurs promoveren aan Columbia University in New York. ‘Promoveren op basis van composities en essays. In Nederland kan dat niet. In Amerika wel.’

(De Gelderlander, 27 maart 1999)


Emile Wennekes: Present
Vijf gulden kosten ze, de vier cd-singles waarmee vier jonge componisten die in Nederland wonen en werken zich presenteren. De Present-cd’s waarvan de hoesjes zijn vormgeggeven door studenten van de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten, Den Haag, gaan vergezeld van een documentaire die de NPS komende vrijdagmiddag tussen 15:30 en 16:30 uitzendt via Nederland 3. In de tweede jaargang van de Present-serie zijn opnieuw vier componisten geselecteerd met elk een sprankelend en persoonlijk geluid, ofschoon de invloed van Stravinsky’s Sacre zich menigmaal sterk doet gelden. […] Rozalie Hirs (1965) tenslotte levert met Sacro Monte een ingetogen compositie vol etherische klanksferen die je in gedachten doet zweven door de weidse ruimte van een gebouw als dat van de Gasunie in Groningen.

(NRC, 27 maart 1999)

 

Uitvoeringen

28 september 1997, 21:00, Il Suono dei Parchi, Auditorium del Centro Giovani, Via Goltieri 3, Asti, Italië – Antidogma Musica, Raffaele Mascolo (dirigent)
29 september 1997, 21:00, Il Suono dei Parchi, Parco Burcina, Bessi, Biella, Italië – Antidogma Musica, Raffaele Mascolo (dirigent)
30 september 1997, 21:00, Il Suono dei Parchi, Parco Sacro Monte di Orta, Novara, Italië – Antidogma Musica, Raffaele Mascolo (dirigent)
2 oktober 1997, 21:00, Il Suono dei Parchi, Parco La Mandria, Torino, Italië – Antidogma Musica, Raffaele Mascolo (dirigent)
3 oktober 1997, 21:00, Il Suono dei Parchi, Basilica Sacro Monte, Parco Sacro Monte di Varallo Sesia, Vercelli, Italië – Antidogma Musica, Raffaele Mascolo (dirigent)
4 oktober 1997, 21:00, Il Suono dei Parchi, Parco Fluviale del Po e dell’Orba, Alessandria, Italië – Antidogma Musica, Raffaele Mascolo (dirigent)
5 oktober 1997, 21:00, Il Suono dei Parchi, Parco Valgrande, Verbano Cusio Ossola, Italië – Antidogma Musica, Raffaele Mascolo (dirigent)
24 april 1999, 20:00, Concert IX, Concerten Tot En Met, Posthoornkerk, Amsterdam – Ensemble Insomnio
20 februari 2000, 20:00, Columbia Composers‘ Concert, Miller Theater, New York, Verenigde Staten – Columbia Composers Ensemble, J.D. Hixson (conductor)
17 januari 2003, 20:30, Holland Amerika Lijn, Lantaren/Venster, Rotterdam – Ives Ensemble
19 januari 2003, 15:00, Holland Amerika Lijn, Theater Romein, Leeuwarden – Ives Ensemble
23 januari 2003, 20:30, Holland Amerika Lijn, De Rode Hoed, Amsterdam – Ives Ensemble
26 januari 2003, 20:30, Holland Amerika Lijn, De Witte Dame, Eindhoven – Ives Ensemble
10 april, 2007, 19:00, Konsertti Aboa Nova III, Sigyn-sali, Turku Music Academy, Finland – Musiikkiakatemia NYTT! Ensemble, Erkki Lahesmaa (dirigent)
9 november 2011, 12:30, November Music, MC De Toonzaal, Den Bosch, Netherlands – F.C. Jongbloed en Arnold Marinissen (artistieke leiding, dirigent)



Jean Thorel, ein tag, Ard Posthuma, IRCAM, Toon Tellegen, Richard Ayers, Margot Dijkgraaf, Johan de Boose, Poëziecentrum, Godelieve Schrama, Ernestine Stoop, Deuss Music, dreams of airs, Carl de Strycker, Speling, Louis Andriessen, greenroom players, Takao Hyakutome, Concertgebouw, zingen, Mark Menzies, Marco Blaauw, Marc Reichow, Zaterdagmatinee, Reinbert de Leeuw, Preludium, DWB, Lyrikline, The Cricket Recovers, Venus, Fedde ten Berge, Cathy Van Eck, Athelas Sinfonietta Copenhagen, Logos, Jaap Blonk, Bert van Herck, Wonderfeel, Nora Fischer, Kunsttempel, Filip Rathé, Edwin Fagel, hochroth Verlag, Spectra Ensemble, mediations, Boris Tellegen, Sounds of Music, Sacro Monte, Geert Jan Mulder, Etienne Siebens, Sonar Quartett, Tijd en Sintel, Kars Persoon, Book of mirrors, Attacca Productions, Marché de la Poésie, Formalist Quartet, Klangforum Wien, Atlantis, Poëziekrant, James Fei, Alain Delmotte, The honeycomb conjecture, parallel world [breathing], Musikfabrik, Keiko Shichijo, Stamboom, Jeroen Dera, Arbre généalogique, Michaël Snitker, parallel world and sea, Festival van Vlaanderen, parallel sea [to the lighthouse], Bridge of Babel, Jan Kuijper, Family Tree, Daniel Cunin, Stichting Huygens Fokker, Piet Gerbrandy, Letterenfonds, Infinity Stairs, Philip Thomas, Marieke Franssen, Concertgebouworkest, Bas Wiegers, article 1 to 3, Bert Palinckx, Meditations, Holland Festival, Jorinde Keesmaat, Amsterdam Sinfonietta, Platonic ID, Dante Boon, Paul Craenen, Bauwien van der Meer, Klankinstallatie, Johannes Fischer, Van Doesburghuis, article 4, Klankenbos, Paris, article 0, article 8, Roseherte, Bozzini Quartet, article 6, Luisterhuis, Curvices, Daniela Seel, Cox & Grusenmeyer, Yvan Vander Sanden, gestammelte werke, Kim Andringa, article 7, Donald Gardner, Arnold Marinissen, Guido Tichelman, Muziekgebouw aan't IJ, KOOKbooks, Casper Schipper, Vlaams Fonds voor de Letteren, gestamelde werken, Geluksbrenger, Zenit, November Music, Joost Baars, Wiek Hijmans, Samuel Vriezen, strijkkwartet, Uitgeverij Vleugels, Fie Schouten, ASKO|Schönberg, verdere bijzonderheden, Fonds Podiumkunsten, Perdu, Machiel Spaan, Donemus Publishing, Uitgeverij Querido