boeken, nu

verdere bijzonderheden (2017)

verdere bijzonderheden (2017) is de zesde nederlandstalige bundel van Rozalie Hirs, gepubliceerd door Uitgeverij Querido. De tastzin speelt een grote rol: het eigen lichaam, dat van een ander, de rest van de wereld en zelfs de ideeën worden afgetast in deze avontuurlijke bundel. Zo ontstaat een tactiele rijkdom, in een stroom van beelden en ervaringen. Ontdek de gedichten hardop, zing ze als het ware, bijvoorbeeld in de bus, bij je oma, wandelend in het bos, op reis, thuis, in bad. Lees ze voor jezelf, je geliefde, zus, vriendin, huisgenoot, vader, broer of moeder. Of laat ze je voorlezen. Zing op steeds andere wijze. Op eigen tempo, adem, voelend denkend door de eigen stem.

boeken, nu, werken

bibliografie

Solo publicaties: poëziebundels door Rozalie Hirs in het Nederlands; dichtbundels in andere talen; poëzie op geluidsdragers. Alfabetische lijst van al haar gedichten en hun publicaties.

boeken

gestamelde werken (2012)

In haar vijfde dichtbundel ‘gestamelde werken’ omarmt Rozalie Hirs schoonheid in een veelheid aan leesmogelijkheden.

“Rozalie Hirs is als dichter een impressionist die graag laat zien hoe ze te werk is gegaan. Ze schrijft sensitieve verzen die op eigenzinnige wijze een verbinding tot stand proberen te brengen tussen romantiek en mathematica.” (Piet Gerbrandy, De Groene)

2008, agenda, boeken

geluksbrenger (2008)

De muzikale poëzie van Geluksbrenger is in de lijn van een ‘contrapunt’ opgebouwd. Hirs lijkt in een gedicht verschillende gedichten tegelijkertijd op elkaar te stapelen, te bewerken, af te splitsen, door elkaar te mengen, door elkaar te schudden, in elkaar te laten vloeien. En dat in één enkele beweging. In één volgehouden adem. Ademen is een van de sleutelbegrippen in de bundel. Ademen is het eerste wat een mens doet. Zijn eerste confrontatie met de wereld. Met ademen begint de taal, met ademen begint in een lichaam de taal. Verstrengeld in denken en voelen is adem niet meer dan de tastbare aanwezigheid van een lichaam (dat zich altijd in het nu, in het vandaag bevindt) in een gedicht, in een woord, in een zin.

boeken

[speling] (2005)

De poëziebundel [Speling] valt op door zijn sterke compositie: de bundel opent met een eenregelig gedichtje over droom en denken. Elk volgend gedicht wordt één regel langer tot het geheel is uitgegroeid tot een weg, een gedicht dat de hele pagina vult, om ten slotte over vele pagina’s te exploderen in het spektakelstuk ‘[In LA]’. De lezer beweegt zich in een speling tussen droom en denken, woorden en regels. De eerste zin draagt de bouwstenen aan voor de rest van de bundel. Hirs is uit op momenten waarop de ervaring niet meer beperkt is tot het ene lichaam, maar zich uitbreidt naar de ander of zelfs de hele wereld.

boeken

logos (2002)

In Logos, de tweede dichtbundel van Rozalie Hirs, reist de lezer door het menselijk lichaam. Binnenin de dichtbundel staat een anatomische tekening, gemaakt door beeldend kunstenaar Noëlle von Eugen, waarmee de lezer door de bundel kan navigeren. De logos uit de titel zou naar de wetten van het lichaam kunnen verwijzen, waarmee we ons dagelijks in het contact met de wereld geconfronteerd zien. Maar ook naar het denken, de verbeelding, en het woord. In de talrijke liefdesgedichten blijkt de beminde een mens van vlees en bloed maar tegelijkertijd ook de taal.

boeken

locus (1998)

In haar debuutbundel Locus speelt Rozalie Hirs met identiteiten. De gedichten zijn nieuwe monologen van personages afkomstig uit de Griekse mythologie, filosofie en de christelijke traditie. Ook vinden we verwijzingen naar films en toneelstukken: zo verwijst het gedicht ‘Man bites Dog’ bijvoorbeeld naar de gelijknamige Belgische speelfilm, de mockumentary Man Bites Dog (C’est arrivé près de chez vous) uit 1992, het gedicht ‘Lucifer’ naar het gelijknamige toneelstuk door Joost van den Vondel uit 1654. In het gros van de gedichten voert Hirs haar archetypische personages in kritieke situaties op en laat ze hun versie van het verhaal vertellen. Bijna altijd hebben deze gedichten te maken met het nemen van beslissingen en met de ambiguïteit van situaties waarmee we ons in de wereld geconfronteerd zien.