“Elke bundel van Rozalie Hirs is weer een nieuwe verzameling overrompelende ‘toonkunst’ in alle betekenissen van het woord.” (Dietske Geerlings, Tzum)

“Deze muzikaliteit hangt natuurlijk samen met haar achtergrond als componist, maar ze wordt mede bepaald door haar onstuimige omgang met de taal en de manier waarop ze woorden als het ware bespeelt.” (Helena Van Praet, Poëziekant)

“De taal vloeit en zit vol klankverschuivingen. Ook durft Hirs de gangbare syntaxis los te laten. Zinnen en zinsdelen zijn dikwijls op meerdere wijzen met elkaar te verbinden, waardoor je vanzelf langzaam en zorgvuldig leest. Het is inmiddels een beproefd procedé in dit oeuvre maar hoeft begrip, als dat al relevant is, niet in de weg te staan.” (Alfred Schaffer, De Groene)

“Net als ecologica roept de bundel op tot liefhebben en verbinding zoeken met de ander en de wereld om je heen. Zolang je hier bent, is er niets beters te doen dan ‘in elkaars ommezien te ademen’.” (Dietske Geerlings, Tzum)

“Toch is dit geen bundel liefdesgedichten in enge zin: het begrip ‘liefde’ moet opgerekt worden naar een diepe verbondenheid met de wereld.” (Helena Van Praet, Poëziekant)

“In dagtekening van liefdesvormen wordt niet alleen de romantische of erotische liefde bezongen die tussen volwassen mensen kan bestaan, maar ook de liefde voor de wereld vanuit het oogpunt van het kind. Vriendschap is eveneens een vorm van liefde […].” (Alfred Schaffer, De Groene)

“Het maakt van Dagtekening van liefdesvormen Hirs’ meest menselijke bundel tot nu toe.” (Helena Van Praet, Poëziekant)

“Er is onophoudelijk een samenklank van voelen, denken, waarnemen, reflecteren en ondergaan.” (Dietske Geerlings, Tzum)

“De aandacht voor denkend voelen of voelend denken is in het onderzoekende werk van Hirs een constante, en in dagtekening van liefdesvormen veelzeggend expliciet.” (Alfred Schaffer, De Groene)

“Hirs maakt gebruik van een indrukwekkende veelvormige sprokkelspraak – waarbij de spreker als het ware herinneringen bijeensprokkelt – maar deze uitdagende taal maakt de bundel niet minder leesbaar (of zingbaar!) omdat Hirs een van de meest virtuoze hedendaagse Nederlandstalige dichters is.” (Helena Van Praet, Poëziekant)

“Er is geen begrenzing, haar bundel doet zich voor als een oneindig universum, van taal weliswaar, maar al lijken letters begrensd te worden door het einde van het woord, de woorden door het einde van de regel, de regels door het einde van de bladzijde en de bladzijden door het einde van de bundel, die begrenzing is een illusie, want net als dat je door een oneindig groot landschap wandelt, kun je alle kanten op kijken en ontdek je steeds weer iets nieuws. Als je al samenhang ontdekt, dan heb je die als lezer zelf gevonden.” (Dietske Geerlings, Tzum)

“Het spel met grammatical functies en de ontsporende zinnen die zo typisch zijn voor Hirs’ oeuvre nemen nog steeds een belangrijke plaats in, maar deze bundel valt vooral op door het welig tierende woordspel.” (Helena Van Praet, Poëziekant)

“Dichter en componist Rozalie Hirs plaatst naast de dagtekening ‘liefdesvormen’. Mooi contrast. Waarom zou je manieren of soorten van liefhebben willen boekstaven? Waarschijnlijk om ze niet kwijt te raken, om erop terug te kunnen vallen. Liefde als fundament, in de breedste zin.” (Alfred Schaffer, De Groene)

inhoud

1. gedichten uit dagtekening van liefdesvormen
1.1 onuitsprekelijke
1.2 tijdelijke
1.3 zee van licht
1.4 dagtekening van liefdesvormen
1.5 de gewone vorm

2. evenementen

3. pers
3.1 Alfred Schaffer: Kom tevoorschijn, De Groene Amsterdammer
3.2 Helena Van Praet: Herinneringen tot leven wekken via sprokkelspraak, Poëziekrant
3.3 Dietske Geerlings: ben ik buiten de zichtbare wereld in het gedichtsveld, Tzum

4. flaptekst

gedichten

onuitsprekelijke

op deze hartgrondigste dag bezingt de roos
hoe we hemelsblauw schutterig liefhebben

en denken zijn trage tijd van naderen vindt
een vrijgevochten toekomst van de roes

vandaag in leegte nevenschikkend de graagte
van een opgestoken licht en wind in tijding

zijn innigste vormen door ons begrip rollen
als brandende wolken verloren vleugels

vooruitlopend op deze godsliederlijke wereld
van voorlopige zin de onuitsprekelijke

 

tijdelijke

het radeloze alledaagse in reddeloze overzichtelijkheid
ligt voor het oprapen zo kinderlijk bezien als maar kan

de strakke grijze lucht van slapeloosheid het kaf
en koren als mogelijkheden in de aangeboren speling

van het lot onzegbaar kortstondige verblijf in het tijdelijke
van je naam de eerste merel beschikbaar voor de lente

in een rag van zilveren dauwvliezen hemelhoog natuurlijker
rond losgeraakte beginsels van de eigen dood

 

zee van licht

in herinnering gebracht losbandig
nijpend gebrek en helderst gemis
zijn weerslag vindt in het minste
of geringste als een beweging
weerbarstig opwindbaar ontelbare
toverspreuken van een levende zon

spelenderwijs de gewezen golfslag
van brandend in slaap languit
in wassende wederzijdse stofwisselingen
lig ik open zonder weet van mijn lichaam
als niets rakelings langs zwanen zwemt
het dons van een kind in een wieg van klei

zo geruisloos die morgen veelbesproken
raken we aan reikhalzende kruisbestuivingen
en saamhorige wisselplaatsen
onderweg van jij naar jij
met gedeelde wolken
in een zee van licht

 

dagtekening van liefdesvormen

waar mijn hart zich begeeft
in klankwisselingen middels hier
en ergens even wanordelijk als ooit
schik en schikking voor eeuwig nu
of nooit in mogelijkheden

om de haverklap ons voorgezegd
door het blote oor zijn windingen
gebroken in het tijdsgewricht
van veelvormige sprokkelspraak
opdoemend vurig gloeiend

voor de vuist weg onzegbare
ledematen door de mond bladerend
het trommelvlies slaand met stilte
vallend in het zwarte gat van je alfabet
een slordig uurwerk van taal

de zelfkant langs sterren daterend
langs levenslijnen in je hand
te stillen kus opgeworpen
in de vlammende sporen van de zon
van aandoenlijke gewichtloosheid

een woord door de tong geschepte
sprakeloze graagte van bezinksels
dagtekening van liefdesvormen
op een opengeslagen kaart
waarlangs de dromer valt

in voelen denken gehulde kleuren
ogenblikken klaarlicht tot verdicht
toegroeiend naar ons ragfijn ontluiken

 

de gewone vorm

na uren van een tergend warme zomerdag
eten we wat en gaan voorbij de rots
langs raadselachtige strepen

vurig van stap en gevoelens voor elkaar
tussen hil en del zien we figuren
die de maan op immense hoogte maakt

getuigen van wetenschap en kennis
als werkelijkheid boven onbewerkte grond
door hemel schemerend beeld

in evenwicht met deze slinkende wereld
en wat we verder menen waar te nemen
in de gewone vorm van sterren en dingen

 

evenementen

*
27 januari 2024 – 16:00 uur
dagtekening van liefdesvormen
interview door Henk Groenewegen, boekpresentatie, voordracht, signeren
Boekhandel De Tribune
Kapoenstraat 8-10, 6211 KW Maastricht, Limburg

*
28 januari 2024 – 16:00 uur
dubbele boekpresentatie
een ronde bol een ronde bol (Studio Kers, 2023) – Peggy Verzett
dagtekening van liefdesvormen (Querido, 2024) – Rozalie Hirs
dialoog, voordracht, signeren
Boekhandel Donner
Coolsingel 129, 3012 AG Rotterdam, Zuid-Holland

*
30 januari 2024 – 20:00 uur (deuren open 19:30 uur)
dagtekening van liefdesvormen
inleiding door Querido’s poëzieredacteur Thomas Möhlmann, boekpresentatie, voordracht, signeren
m.m.v. Anneke Brassinga, Eva Gerlach, Astrid Lampe
Athenaeum Boekhandel
Spui 14, 1012 XA Amsterdam, Noord-Holland

*
2 februari 2024 – 11:00 uur
dagtekening van liefdesvormen
interview door Ike Bekking, boekpresentatie, voordracht, koffie en cake, gelegenheid tot het stellen van vragen, signeren
Bilthovense Boekhandel
Vinkenlaan 2, 3722 AJ Bilthoven, Utrecht

pers

Alfred Schaffer: Kom tevoorschijn

Lees het volledige artikel online op de website van De Groene of koop De Groene (2024 nummer 16) bij de betere boekhandel.

Helena Van Praet: Herinneringen tot leven wekken via sprokkelspraak

Lees de volledige recensie online op de website van Poëziekant of koop Poëziekrant (2024/2 maart-april) bij de betere boekhandel.

Dietske Geerlings: ben ik buiten de zichtbare wereld in het gedichtsveld

Lees de volledige recensie online op Tzum (10 maart 2024).

flaptekst

‘Vanuit dit moment van ontvankelijkheid start Hirs een verrassende en overrompelende verkenning van taal, tijd, ruimte, mens, natuur, waarneming, herinnering.’ Anne ter Beek, Awater

‘In haar natuurgedichten zweeft Rozalie Hirs boven de materie, en geeft de menselijke ervaring een stem.’ Rob Schouten, Trouw

dagtekening van liefdesvormen (2024) van Rozalie Hirs is een autobiografie in gedichten, verhaspelde chronologie tussen mannelijk en vrouwelijk, voelen en denken, in het licht van affectie en liefde. Voor de geliefde natuurlijk. Voor vrienden en onbekenden. Voor de natuur en, in mindere mate, de stad. Bij nacht, dag. Een neuraal netwerk van ervaringen en herinneringen in wording. Een ode aan verandering, aan reizen, leven. Met gedichten als dagtekeningen, vormen van verschijnen en verdwijnen, van geboren worden. Rozalie Hirs keert terug naar een nieuwe eenvoud, de oorsprong van haar liefde voor de taal.

Rozalie Hirs (1965) is een van de toonaangevende dichters van haar generatie. Van haar hand verschenen eerder acht Nederlandstalige dichtbundels, van Locus (1998) tot ecologica (2023), en zes verzamelbundels in andere talen, waaronder haar meertalige manifest gestammelte werke (2017) bij kookbooks, Berlijn. Haar poëzie wordt veelvuldig onderwezen aan Nederlandstalige universiteiten en hogescholen. Haar vorige bundel ecologica (Uitgeverij Vleugels, 2023) werd bekroond met de Jan Campert-prijs 2023.

Poëzie / Paperback / 15 x 21 cm / 80 bladzijden / € 22,99 / ISBN 978 90 214 8970 4 / NUR 306 / Omslag en binnenwerk Michaël Snitker / januari 2024